.واحد عمومی

آقا

هفت‌سنگ

دکتر دل

مشرق

یاران جوان آقاموسی

استاد فرشچيان

شانا

اقتصاد پنهان

آوینی

کادر

مهر

خبرآنلاین

مدیانیوز

پارسینه

نت برگ

شرق

نامه

شعبانعلی

تخفیفان

دوربین.نت

 

.....................●●...

 واحد تخصصی

شیرینی خانگی ستاره

دیجی‌کالا

ارانیکو

یک پزشک

کافه کتاب

فرهنگ و ارتباطات

نمایندگی مجاز

فوتبال

کتاب‌خانه شیعه

امروز چی می‌خونه؟

داستان

.....................●●...

 واحد برادران

سیاه مشق

... و غیره

صندلی دو نفره

گوریل فهیم

بابای باران و تابان

اکبر

کلاش دیجیتالی

نگاه مشرقی

سپیدار

سعید با خودش

مهدی طناز

جستار

از هیچ کجا

گرگ بیابان

ع‌ش‌ق

کرگدن

گاوخونی

تخته سیاه

ناسور

به این ترتیب

شمرشناسی

پلخمون

یادداشت های شبانه

نشانی

ساده دل

حاج خلیل

عبید شاکی

شگفت بچه

صعب روزي

مداد سیاه

سبد

blueland

سيم آخر

اتاق 203

روح تکانی

چشم‌هايش

سیاوشون

آرمین

پسرک

خلوت انس

واران

تبعیدی خودخواسته

اون و خودش

روستای فطرت‌آباد

تاکسی‌نوشت

بی‌سایه‌بان

ژانرشناسی

 

.....................●●...

 واحد خواهران

ماه عاشق

قمار عشق

ليلي

اتوپيا

دخترم ستاره

هوای خنک استغنا

پاگرد

سوگلی

سازدهنی

صدای بال پروانه

سارایی عمو

خاتون

شکر و طوطیان هند

هديل

دل نوشته‌ها

حرمت چشمان

گلاره و نارنج طلا

تسنیم

ورود ممنوع

بام راحل

لیلای لیلی

قاریناز

مکث

قدغن

مسطتاب زندگی

.....................●●...

پرشین بلاگ

...........................

 

 

    ? بارِ « دار »

مي خندم

نه به كسي 

نه به چيزي

 همينطور بي هيچ دليلي
 تا حد مرگ
 كه سگش مي ارزد به اين زندگي
 ـ زير دم گربه اي
 كه هفته به هفته
 پا به ماه است
 مي خندم
 وقتي كرمي سرش مي جنبد
 و ميوه اي دل درد مي گيرد
 ـ بر درختي كه نامش « كنده » است
 مي خندم
 وقتي كلاغي روي كلاغي قرار مي گيرد
 و آشيانه اي روي آشيانه اي مي نشيند
 و درختي روي درختي مي افتد  
 و كفشي روي كفشي
 و پايي روي پايي
 و دستي روي دستي
 و خستگي روي خستگي
 و همه چيز روي همه چيز
 كه چيز تازه اي نيست
 مي خندم
 نه به كسي
 نه به چيزي
 نه به ريش چوپاني كه بز آورده است
 نه به گوزني زخمي كه اشك تمساح را در ...
 در سرزمين گربه هاي باردار
 سگ صاحبش را نمي شناسد
 بايد بار كليت اين متن را
 تنهايي به دوش بكشم
 روز به روز
 « فضا » هاي جديد تر را تجربه كنم
 هفته به هفته
 در مرگ عزيزانم ريسه بروم
 و با خيالي آسوده
 « پا به ماه » بگذارم
 مي خندم
 نه به كسي
 نه به چيزي
 همينطوري بي هيچ دليلي
 اما آنها معني خنده هاي مرا مي دانند
 و از همين ناراحتند .
 
                                                                                                    عمران صلاحی

 
۱۳۸٥/۱٠/۱٢ :: ۱٠:۱٦ ‎ق.ظ بوقت چشم‌هایش...

شاخه گل ()