سال‌روز ورود ...

زندگی حال است. فعل است. همینی که الان‌ هستیم. گذشته که رفته  و دور شده است و دائم دورتر می‌شود. آینده را هم در سطح چند پیش‌بینی کوتاه می‌توان داشت. حال است. همین است که الان هستیم با تمام حس‎های خوب و بدش. با تمام آدم‌های درست و درمان و قر و قراضه‌اش.

حرکت ادامه دارد. به این باور رسیدم متوسطی وجود ندارد. یا هست. یا نیست. مثلا آدمی با درآمد و زندگی متوسط وجود ندارد. یا ضعیف و فقیر است یا مرفه و پولدار. تیپ متوسط داشتن تنها اداست. یا درد دارد یا ندارد. بین هست و نیست، نیست. یا هست یا نیست. نسبی بودن بهانه است برای توجیه اعمال ممکن الخطایی و به قول ناصحیحی جایزالخطایی. خاکستری همان سفیدی است که روند سیاهی را شروع کرده است. نور باشد کم‌رنگ‌تر نشان می‌دهد و نور نباشد پررنگ‌تر.

گیر تعارفیم. آدم‎های سلیطه‌ای را می‌شناسم که با دیگران تعارفی ندارند اما با خودشان چرا. کوچک هستند می‌روند روی چهارپایه تا بزرگ شوند. بی احترام هستند اما می‌خواهند همه احترامشان کنند. مس هم نیستند که بخوابند در آب طلا. و این سال‌ها چقدر عذاب کشیده‌ام از این آدم‎های کوچک.

بگذریم. گاهی پیام را می‌رساند که می‌خواهم این‌گونه ببینمت. صفا می‌کنم از این جوری دیدنت بنده‌ی بیچاره‌ی من! ما هم که خوار و زارش هستیم.

32 رهایم کرد. هرچند سال‌هاست حس 40 را دارم. 

ستاره قد می‌کشد و می‌بالد در کنارمان. عیال زندگی و حواسش ماییم، زندگی و حواس ما هم او. دعای پدر و مادر پشتوانه راه‌مان است و دل‌گرمی هر کار و حس تازه.

امسال حواسم به حرکت‎های عرضی و عمقی بیش از حرکت‌های طولی است.

پ.ن: هنر عیال است من باب سال‌روز ورود بنده به این دنیای رنگی رنگی . . . 

 

/ 3 نظر / 17 بازدید
میرجعفری

سلام . تولدتان مبارک و عمرتان پر خیر و برکت. آفرین به سلیقه همسرتون. کیک زیبایی است. زندگیتان سراسر سبز و شیرین باد. و سایه اتان بر سر ستاره تان مستدام.

سميرا

مبارك باشه همكلاسي...صد سال به اين سالهاي خوش...ايشالا كنار عيال هنرمند و فرشته كوچولو و زير سايه محبوب و محبت پدرو مادر هميشه خرم و خندان و خوشبخت باشيد

یه آینده سازانی!

یه خرده دیره شاید. اما تولدتان مبارک. از خوشبختی آدمای بزرگ، انرژی میگیرم.خدا ستاره کوچولو رو براتون حفظ کنه انشالله کلا از خوندن وبلاگتون انرژی می گرفتم و می گیرم درضمن تاریخ ثابت کرده که چارپایه آدمای کوچک عاقبت افتادنی ست!